MEHMET GÜLEY

BAK ŞU SEÇİLME HEVESLİSİ’NE!

Geçtiğimiz günlerde yayınladığım iki ayrı görüntüye dair yaptığım haber-yorum, kamuoyunda oldukça geniş bir yankı buldu.

Halkın büyük çoğunluğu meseleyi yerinde bulup takdir ederken, bazılarını fena halde rahatsız etmiş olmalıyım.

Eleştiri almak, bu işin doğasında var. Saygı çerçevesinde yapılan her yorum başımın üstünde yeri vardır.

Ancak mesele, eleştiriden çıkıp iftiraya, tehdide ve hadsizlik boyutuna varınca orada bir “DUR” derim.

Hele ki içlerinden biri var ki, tam bir ibret vesikası.

Parası var diye her şeyi satın alabileceğini zanneden bir zavallı.

O kadar küstah ki, haber-yorumun birilerinden “para karşılığı” yazıldığını bile iddia edecek cüreti kendinde bulmuş.

Bak sen şu “siyaset heveslisi”ne!

Bu şahısla ilgili hafızamın biraz zorladım çıkan tablo şu;

Kariyerinde seçilme arzusundan başka bir başarıya rastlanmayan, ancak seçim kazanmayı da bir türlü beceremeyen bir figür.

2019’da “dava” dediği partiden belediye başkan adayı oldu, halk teveccüh göstermedi, kaybetti.

2024’e gelindiğinde davasını da değiştirdi, yönünü de. O an için daha popüler olan başka bir partiye anında geçiverdi. Bu kez hedef küçülttü il genel meclisine aday oldu, yine kaybetti.

Kusura bakmasın ama bu saatten sonra ancak kendi yaptırdığı apartmanlardan birine yönetici seçiminde şansını denemesi kaldı. Belki orada seçilebilir.

Buradan Mahalle Muhtarı Hasan Belli’ye de bir not düşeyim; Dikkatli ol, 2029’da karşına muhtar adayı olarak çıkabilir.

Bak efendi, para ile belki siyasette aday olunabilir, sıralama satın alınabilir, ama mevki satın alınamayacağını görmelisin.

Parayla çevre edinilemeyeceğini, edinilen çevrenin de para bitince biteceğini bilmelisin.

Parayla yazı yazdırılır, parayla algı oluşturulur sanıyorsun, ama her kuşun eti yenmez.

Hayat her zaman bu hesaplara boyun eğmez.

Bak zatı muhterem;

Ben bu kalemi birilerinin çekineceği ya da satın alabileceği bir araç olarak kullanmadım, kullanmam.

Kimin ne söyleyeceğini, hangi karede ne mesaj olduğunu bilmeden, sadece “rahatsız olduysam kesin bana yazılmıştır” hissiyatıyla saldırmak, olsa olsa bir tür suçluluk refleksidir.

Gazetecilik, toplum adına soru sorma hakkıdır.

Ben sordum. Görüntüler ortada.

Kimin rahatsız olduğunu, kimin paniklediğini, kiminse hedef saptırmak için sağa sola saldırdığını kamuoyu da gayet net görüyor.

Eleştiri olur, cevap olur, polemik de olur.

Ama önce kime ne söylenip söylenemeyeceğini bileceksin, sonra da aynaya bakmayı öğreneceksiniz.

Bu Benim Düşüncem